Google+

» گفتاری از شهید بهشتی کتاب پردازان | قطب مطالعه و تفکر کشور

هدیهٔ روز
آدم ها…
  آدم ها مثل کتابن: از روی بعضی ها باید مشق نوشت! از روی بعضی ها باید جریمه نوشت! بعضی ها رو باید چندبار خوند تا ...
archive
معرفی کتاب
معرفی کتاب ویژه دانش آموختگان (دانشجویان و دانش آموزان)
  جهت مشاهده ویدئو معرفی کتاب اینجا را کلیک کنید کتاب دانش آموز یک دقیقه ای تکنیک های جامع مهارت های مطالعه،مدیریت زمان،بحث های ...
archive
آخرین دیدگاه‌ها rss
**چقدر خوب است که داریمشان ...*
maghsoodi:

متن خوبی بود .من پسندیدم.خیلی خوبه حواسمون به اطرافیانمون باشه.


اقتدار، مظلوميت و پيروزى
scientist04 در پاسخ به jafari.f:

واقعا چرا؟ یا اگه هست کجاست؟


بخش آموزش مدیریت و بهره وری فردی (NLP)
Amirhossein_keyvani در پاسخ به رجایی:

فایل پی دی اف کتاب هم وجود نداره؟


بخش آموزش مدیریت و بهره وری فردی (NLP)
رجایی در پاسخ به Amirhossein_keyvani:

سلام درخواست شما را از واحد انتشارت پیگیری کردم، متاسفانه کتاب گویا فقط چاپ اندکی داشته وبعدا دوباره تجدید چاپ نداشته و موجود نمی باشد موفق و سعادتمند باشید.


معجزه
maghsoodi:

سلام.آیا ثبت نام من کامل شده یا نه؟


بخش آموزش مدیریت و بهره وری فردی (NLP)
Amirhossein_keyvani:

سلام خسته نباشین من ۶سال پیش از اقای کریمی کتاب ریا(کلید) رو در کلاس های سریع خوانی هدیه گرفتم و متاسفانه گم کردم هرچه در انتشارات و کتاب های سایت گشتم پیدا نکردم که بتونم مجدد تهیه کنم میخواستم راهنمایی بگیرم چطوری میتونم پیدا...


مرجع جامع تندخوانی
Fpakmehr14:

عرض سلام ،امکانش نیست این کتاب رو اینترنتی بخریم؟


فرآیند 5 مرحله ای انتخاب رشته + همایش مهم انتخاب رشته
venus:

سلام خسته نباشید.من یک دانش اموز یازدهمی هستم که در انتخاب هدف و شغل اینده ام دچار شک و دودلی هستم .با اینکه در رشته ی تجربی مشغول به تحصیلم نه علاقه ای به زیست شناسی دارم ونه به پزشکی.بعد...


**چقدر خوب است که داریمشان ...*
zeinab Akhlaghi Modiri:

سلام . البته با نظر شما هم کاملا موافقم. چون اگه بخوایم وابسته به تعداد محدودی باشیم ممکنه همیشه غمگین بمونیم . واقعا آدم باید به خودش اهمیت بده و مدام دنبال فکرا و اتفاقای مثبت باشه و به چیزهای...


همدلی
Daniel:

جالب بود زهرا خانم تجربه خوبی داشتی


archive



پرامتیازترین کاربران: بیشتر...

گفتاری از شهید بهشتی

نگارش در تاریخ چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۴، ساعت ۹:۴۴ ؛ بازدید: ۳۶۸ بار
دسته: فرهنگی » مناسبت ها

نمونه‌ای از تسلیم به حق در سیره اباعبدالله(ع)و  یاران آن حضرت

ما در این ایام، به‌خاطر عشق و علاقه، محبت و به حکم ایمان (و برای عده‌ای به حکم سنت و عادت)، به یاد اباعبدالله (ع) و همراهان آن حضرت هستیم که در داستان عاشورا با آنها آشنا شده‌ایم.

در مردان و زنان برجسته و چهره‌های درخشان تاریخ عاشورا که در برابر یک حادثه بحرانی خانمان‌سوز واقع شدند، همه‌چیز دیده می‌شود جز نابسامانی و عدم تعادل. اهل‌بیت و یاران امام در تمامی مراحل، قدم‌های سامان‌دار برمی‌دارند؛ از زمانی که اباعبدالله‌(ع) از قبول بیعت با یزید امتناع کرد تا شهادت آن حضرت که چندماه به طول انجامید، این خانواده، آواره زندگی کرده است. امام‌حسین(ع) با خاندانش شبانه از مدینه به سمت مکه حرکت می‌کند. این چیست؟ مسافرت است؛ اما چه مسافرتی؟ آیا مسافرتی است که مسافر کماکان ارتباط عادی با شهرش دارد و هروقت خواست می‌تواند به خانه و کاشانه‌اش بازگردد؟ خیر، این‌طور نیست. این مسافرت، مهاجرت است. امام با خانواده‌اش به‌سوی مکه بیرون آمده است، ظاهر مسافرت، حج عمره است، اما واقع مطلب چیست؟ واقع آن مدت‌ها درمکه‌ماندن است و تازه کدام مکه؟! آیا مکه‌ای که جایگاهی کاملا امن است؟ مگر والی و فرماندار مکه دست‌کمی از والی و فرماندار مدینه دارد؟ مگر حکم مافوق برای آن دو فرق می‌کند؟مگر در مکه فشار برای بیعت با یزید نیست؟

در چنین بحرانی است که این گروه حرکت می‌کند، گروه دیگری به او می‌پیوندد و داستان دعوت‌های کوفه پیش می‌آید که صحنه جدیدی برای طرح و نقشه و اتخاذ تصمیم به‌وجود می‌آورد. امام باید تصمیم بگیرد. عده‌ای از نزدیک‌ترین دوستان امام با تصمیم ایشان در حرکت به‌سوی عراق مخالفند، ولی امام باید با آنها مخالفت و باوجود رأی آنها حرکت کند.

در روز ترویه، یعنی روز هشتم، روزی که این عده باید در مکه بمانند تا هم مراسم حج را تمام کنند و هم از فرصت اجتماع بزرگ مسلمانان در مکه استفاده کنند، چه ضرورتی ایجاب می‌کند که امام حرکت کند؟

خیلی باید ضرورت مهمی باشد، خیلی باید فشار زیاد باشد! بعد از اینکه امام حرکت می‌کند، در صحنه‌های آغاز حرکت، یعنی فشارهای والی مکه از یک‌سو و فشار دوستان از سوی دیگر، تا صحنه‌های بین‌راه تا کربلا که مکرر شنیده‌اید پیش می‌آید. امام باید تصمیم‌ بگیرد. در همه اینها هیچ‌ دقت کرده‌اید؟ آیا در تمام این صحنه‌ها یک جا دیده‌اید که در داخل این گروه اضطراب و نابسامانی واقعی وجود داشته باشد؟

شیخ مفید سخن معروفی را در ارشاد از علی‌اکبر (ع) نقل می‌کند که می‌گوید: در راه می‌رفتیم، پدرم را روی اسب چُرتی گرفت، ناگهان دیدم از خواب پرید و فرمود: (إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ)6، حدس زدم که باید در خواب چیزی دیده باشد. پرسیدم: پدرجان چه شده است؟ فرمود: دیدم کسی می‌گوید: این گروه حرکت می‌کند و مرگ به استقبالشان می‌آید. عکس‌العمل این جوان چیست؟ می‌گوید: به پدرم گفتم:‌ ای پدر «السنا علی‌الحق؟»؛ (مگر ما بر حق نیستیم؟) فرمود: بلی، گفتم خب! وقتی بر حق و در مسیر حق هستیم، دیگر چه جای نگرانی است؟ «اذاً لا یبالِکَ المَوت»؛ (ما دیگر از مرگ هراسی نداریم). از این چه می‌فهمیم؟ این چه سکینه، وقار، طمأنینه‌ و سامانی است در دل انسان و از کجاست؟

این آیه می‌گوید: (یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کافَّه) و چه تعبیر عالی‌ای به کار برده است! چون بعد از ایمان، قدم در میدان سلم‌نهادن است؛ اما شرط دارد و یک شرط هم بیشتر ندارد: اینکه واقعا تسلیم حق باشیم. مشکل بزرگ همین‌جاست؛ فرق بین گفتن و واقعیات. صحنه‌های روزانه زندگی ما تا چه حد نشان می‌دهد که تسلیم حق هستیم؟ خودمان را آزمایش کنیم، امتحان کنیم، ببینیم چه‌جور هستیم؟ آیا به‌راستی تسلیم حق هستیم؟ هر انسان با اسلام واقعی به سامانِ واقعی در زندگی می‌رسد، جامعه هم همین‌طور.

شهید بهشتی 2




پاسخ دهید

مشاهدۀ دیدگاه‌های این مطلب به‌ترتیب تاریخ ارسال

برچسب ها