Google+

» انشا دریچه‌ای به سوی خلاقیت (قسمت اول) کتاب پردازان | قطب مطالعه و تفکر کشور

هدیهٔ روز
آدم ها…
آدم ها  آدم ها مثل کتابن: از روی بعضی ها باید مشق نوشت! از روی بعضی ها باید جریمه نوشت! بعضی ها رو باید چندبار خوند تا ...
archive
معرفی کتاب
معرفی کتاب ویژه دانش آموختگان (دانشجویان و دانش آموزان)
30380_600_800  جهت مشاهده ویدئو معرفی کتاب اینجا را کلیک کنید کتاب دانش آموز یک دقیقه ای تکنیک های جامع مهارت های مطالعه،مدیریت زمان،بحث های ...
archive
آخرین دیدگاه‌ها rss
همایش چگونه به فرزندان خود فکر کردن بیاموزیم؟
r...j:

سلام من توفیق نداشتم در این همایش شرکت کنم. میشه فایل صوتیشو بدست آورد؟


مقالۀ 3: تدبر مادۀ خام تفکراست
alirezahoosh:

سلام با تشکر از مطالب خوبتان


"زمان مطالعۀ خود را مدیریت کنید"
farhadtafazzoli:

سلام این مقاله محتوای خوبی داشت و توجه به چند نکته لازم به نظر می رسد. 1- به روز آوری براساس فرهنگ و تقویم کاربر ایرانی 2- ارائه نمونه


شهادت امام رضا علیه السلام تسلیت باد.
candour:

سلام.چرا ولادت حضرت پیغمبر رو نزاشتین تو گروه


آدم ها...
candour در پاسخ به mohammadmoradiph7:

اشتباه همینجاس.خوشبختانه هم کتاب هم انسان از این جهت که اصلا هیچ نوعش دور ریختنی نیس،باه هم مشترک اند پس باید به نیاز خودما از اونها استفاده کنیم حالا چه انسان چه کتاب


آدم ها...
candour:

بعضی از کتابها هم فقط یکبار نوشته میشن و یکبار هم یه دونه چاپ میشن ولی اصلا خونده نمیشن بعدا میفهمیم که ...


پشت در تاخیر!
candour:

خیلی عالی بود.ولی نسبت به وقت از دست داده تجربه کمی کسب کردین.ولی بازم عالی بود


سمینار نقشه های ذهنی و کاربرد آن در حل مسأله های زندگی
تحلیلگر:

ممنون میشوم در زمینه نقشه های ذهنی، آموزشهایی را روی سایت قرار دهید.


کارگاه هنرقصه گویی خلاق
تحلیلگر:

بسیار عالی، تشکر از اطلاع رسانی شما


استراحت
حميد رضا فرامرزي:

نوشته بود روزي همسر شهيد چمران ،‌به شهيد ميگه شما انقدر كار مي كنيد و در رفت و آمد هستيد ،‌ خسته ميشين ،‌كمي هم استراحت كنيد ... دكتر در جواب ميگه آرامش يك شمع در سوختنش و نور دادنش است ، تو...


archive



پرامتیازترین کاربران: بیشتر...

انشا دریچه‌ای به سوی خلاقیت (قسمت اول)

نگارش در تاریخ سه شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۴، ساعت ۵:۵۴ ؛ بازدید: 705 بار
دسته: پرورش خلاقیت » مقالات خلاقیت

سال‌های کودکی و نوجوانی ما با خاطرات دوران مدرسه به هم گره خورده است و هنوز انعکاس صدای هیاهوی کلاس‌ها در ذهن ما شنیده می‌شود. این خاطره تا آخرین لحظات عمر نیز با ما همراه خواهد بود و از همه آن‌ها مهم‌تر، معلمان سخت‌کوشی که تلاش می‌کردند که تعلیم خود را با از خود گذشتگی در قلب ما حک کنند. به هنگام نزدیکی فصل پاییز، آسمان میهمان «پاییز خبرکن‌ها» (قاصدک‌ها) می‌شود. یکی از سرگرمی‌های کودکان، بازی با این موجودات ظریف طبیعت است. کودکان یاد می‌گیرند که چگونه با ظرافت و دقت، با آن‌ها بازی کنند که صدمه نبینند. این درسی است که طبیعت در شروع سال تحصیلی به ما می‌آموزد که برخورد با دانش‌آموزان چه بسا ظریف‌تر از بازی با پاییزخبرکن‌ها است. از میان دروسی که در خاطرات ما به جای مانده، درس انشاست.

در کلاس درس، معلم موضوعی را ارائه می‌کرد و به دنبال آن، دانش‌آموزان می‌بایستی در مورد آن فکر می‌کردند و آن‌گاه شروع به نوشتن کرده و گاهی نیز آن را به منزل برده و با کمک والدین به اتمام می‌رساندند. از میان کل انشاهای نوشته شده، تعدادی در کلاس خوانده می‌شد و بقیه، تنها نمره‌ای را نصیب خود کرده و به فراموشی سپرده می‌شدند. در این فرایند آموزشی که انجام می‌شد توجه به چند نکته مهم ضروری است:

۱. ارائه موضوعات تکراری به دانش‌آموزان

۲. آشنا نشدن دانش‌آموزان با ضرورت و حیاتی بودن مهارت نوشتن

۳. بی‌انگیزگی دانش‌آموزان نسبت به مهارت نوشتن

حال این سؤال مطرح می‌شود که چگونه باید انگیزش درونی را در دانش‌آموزان زنده کرد؟

– بعضی از نظریه‌پردازان و پژوهشگران در خصوص انگیزش درونی بیان می‌کنند، نیرویی درونی است که انسان را برای رسیدن به یک هدف مشخص یه حرکت وا می‌دارد. این انرژی درونی تحت تأثیر دو عامل مهم زیر قرار دارد:

۱. احساس ادراک کفایت در فرد. با داشتن این احساس، فرد خود را توانمند دانسته و باور دارد که از عهده انجام وظایف برمی‌آید.

۲. توانایی فرد در کنترل بر یک موقعیت یا محیط. در این حالت، فرد قادر است در محیط اطراف خود، اثرگذار بوده و نقش داشته باشد و بتواند اثر ارزشمندی از خود به جا بگذارد و تنها یک فرد مطیع و حرف گوش‌کن نباشد. البته انگیزش‌های بیرونی نظیر تنبیه، تشویق، نمره و نظیر این‌ها وجود دارند که فرد را به تلاش وامی‌دارند و گاهی با حذف شدن این انگیزش، فرد نیز فعالیت خود را متوقف می‌کند. برای مثال می‌توانیم دانش‌آموزانی را ببینیم که با تلاش، درس می‌خوانند و امتحان می‌دهند و به محض گرفتن نمره قبولی و اتمام دروس در پایان سال تحصیلی، کتاب‌ها را به گوشه‌ای انداخته و برای همیشه آن‌ها را فراموش می‌کنند و اصولا از عشق و علاقه برای درس خواندن در آن‌ها خبری نیست. با دقت در محیط اطراف خویش می‌توانیم هزاران نفر از این انسان‌ها را ببینیم که اموری را به صورت تکراری و بدون انگیزه انجام می‌دهند و هیچ‌گاه خلاقیت و کار تازه‌ای در میان آن‌ها نمی‌بینیم، زیرا ایجاد کردن انگیزش درونی، کاری سخت و دشوار و نیازمند معلمان از خود گذشته، پژوهشگر، صبور و با مطالعه است و به خاطر همین ویژگی است که «امانوئل کانت» تعلیم و تربیت را جزء سخت‌ترین امور عالم می‌داند.

درس انشا نیز از این قاعده مستثنی نیست و نیازمند یک انگیزش درونی در دانش‌آموزان می‌باشد تا با علاقه به فراگیری آن همت بگذارند. در ابتدا لازم است دریابیم، اگر در جامعه‌ای انسان‌ها علاقه‌ای به نوشتن نداشته‌باشند، چه مشکلاتی در پی خواهد داشت؟

به فراموشی سپرده شدن تجربیات ارزشمند در جامعه‌ای که انسان‌ها نوشتن را به عنوان یک ضرورت مدنظر قرار نمی‌دهند و از این مهارت، روزانه در محل کار و امور زندگی استفاده نمی‌کنند، به مرور به کاری سخت تبدیل می‌شود؛ به گونه‌ای که وقتی فرد قلم به دست می‌گیرد تا مطلبی را بنویسد، گاهی چندین ورق کاغذ را خط‌خطی می‌کند تا این‌که بتواند منظور خود را بیان کند و به همین خاطر چون این مهارت نیازمند تمرین مکرر است، لذا افراد به جای بکارگیری آن سعی می‌کنند از دست ان فرار کنند. به این ترتیب تجربیاتی که گهگاه به‌سختی به دست آمده است، به آسانی به فراموشی سپرده می‌شوند. هنگامی که تجربیاتی در جامعه ثبت نمی‌شوند، باید شاهد دوباره‌کاری‌ها و موازی‌کاری‌ها باشیم. فرض کنید اگر آدمی هر آن چیزی را که فرا می‌گرفت در حافظه‌اش ثبت نمی‌شد، چه اتفاقی می‌افتد؟

اعمال آدمی بدون هدف و بدون پیش‌بینی می‌شد و در مقیاس اجتماعی نیز انسان‌ها تجربه خویش را ثبت نمی‌کنند باید شاهد دوباره‌کاری‌ها و امور موازی فراوان در سطح جامعه باشیم و از طرفی شاهد غیرقابل پیش‌بینی بودن امور باشیم. از طرفی چون نوشتن به عنوان یک نیاز اساسی در جایگاه خود در بین مردم یک جامعه قرار نمی‌گیرد برنامه‌ریزی‌های لازم جهت توسعه آن نیز صورت نمی‌گیرد. برای مثال اگر در جامعه همه کارکنان موظف بودند، خلاصه‌ای از بهترین تجربیات خود را به صورت مکتوب در آخر سال ارائه کنند  و پاداش دریافت کنند، چه حجم عظیمی از تجربیات ثبت می‌شد و می‌توانست مورد استفاده برنامه‌ریزان قرار بگیرد. متأسفانه به علت بی‌علاقگی به نوشتن، حتی اگر این اقدام در جامعه اجرا شود نیازمند مهیا کردن شرایط و علاقه‌مندسازی افراد است در غیر این صورت تنها به یک کار نمایشی تبدیل می‌شود.

۳. مهیا شدن منابع برای پژوهشگران ثبت تجربیات اگر در جامعه به فراوانی صورت گیرد، سبب می‌شود. پژوهشگران به مطالب فراوان و دقیقی دسترسی داشته‌باشند و بتوانند نتایج پژوهشی خود را به‌طور دقیق بیان کنند و لذا نتایج آن‌ها خطای کمتری داشته و برنامه‌های مناسب‌تری بر پایه این اطلاعات طراحی می‌شود که این خود اصلاحات فراوانی را در جامعه به دنبال خواهدداشت.

ادامه دارد …


1 نفر این مطلب را می پسندد.
(مشاهده همه)


پاسخ دهید

مشاهدۀ دیدگاه‌های این مطلب به‌ترتیب تاریخ ارسال