Failed to connect to the database: Access denied for user 'ketabpar'@'localhost' to database 'ketabpar_gurd' کتاب پردازان | قطب مطالعه و تفکر کشور : تربیت چه چیز نیست؟ (4) Google+

» تربیت چه چیز نیست؟ (4) کتاب پردازان | قطب مطالعه و تفکر کشور

هدیهٔ روز
آدم ها…
  آدم ها مثل کتابن: از روی بعضی ها باید مشق نوشت! از روی بعضی ها باید جریمه نوشت! بعضی ها رو باید چندبار خوند تا ...
archive
معرفی کتاب
معرفی کتاب ویژه دانش آموختگان (دانشجویان و دانش آموزان)
  جهت مشاهده ویدئو معرفی کتاب اینجا را کلیک کنید کتاب دانش آموز یک دقیقه ای تکنیک های جامع مهارت های مطالعه،مدیریت زمان،بحث های ...
archive
آخرین دیدگاه‌ها rss
مقاله ۱۲۳: توجيه حماقت، تضعيف خيانت و تکميل کردن رسالت است
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم باسلام خدا قوت خدا رحمت کند استادصفایی را. ایده ها به فکر همه میرسد مهم این است که چه کسی ان هارا عملی کند


مقاله ۱۱۸: تفکر خلاق با تغییر رفتار
hanyhashemi:

بسم اله الرحمن الرحیم سلام خدا قوت به همگی برای بدست آوردن چیزی که تا حالانداشتی باید کسی باشی که تا حالا نبودی


مقاله ۱۱۰: عادت شتاب‌زدگی در تفکر
hanyhashemi در پاسخ به دشتی جوان:

سلام امیدوارم جواب سئوالتون رو پیدا کرده باشین


مقاله ۹۴: چند تمرين ساده براي کسب مهارت تفکر واگرا
hanyhashemi:

سلام علیکم تمام دست اندرکاران سایت عالی هستین مطالب خیلی مفیدو کاربردی هستن خدا خیرتون بده والسلام علیکم


مقالۀ 81: نگاه جامع و تفکر کل‌نگر
hanyhashemi در پاسخ به مهدیان حسن:

سلام علیکم احسنت سخن به جایی بود.


مقالۀ 4: به‌دنبال بیست پیام مهم
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم از زحماتتان سپاس گذارم


افسوس‌های تکراری...
hanyhashemi در پاسخ به dastkhat:

یعنی شما برای بهشت کاری انجام میدین؟


جلیل معماریانی: چمران اسطورهٔ آزادی از اسارت‌های دنیا بود
hanyhashemi:

بسم الله الرحمن الرحیم سلام وقتتون بخیرو نیکی من منظورتان را ازمتل شهدا بودن جایگاهی ندارد متوجه نمیشم لطفا بیشتر توضیح بدین ممنون سعادت مند باشید


مقالۀ 1: چرا و چگونه فکر کنیم؟
paeiz:

سلام استاد امروز 97/9/5 من تازه اولین مقاله تفکر رو که نگارش در تاریخ چهارشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۰، ساعت ۹:۴۳ شده رو خوندم. هفت سالی عقبم ولی ان شاءالله خودمو میرسونم...به لطف و کمک حضرت صاحب الزمان (عج)


فنون امتحان دادن و روش های مقابله با استرس
Zahranc:

روزه فکری ۱۰ روزه ؛ یعنی اینکه تو این ۱۰روز هیچ فکر منفی نباید بکنیم یا در ساعات مشخصی (از اذان صبح تا شب) فکر منفی نکنیم؟؟؟


archive



پرامتیازترین کاربران: بیشتر...

تربیت چه چیز نیست؟ (4)

نگارش در تاریخ دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۲، ساعت ۱:۰۰ ؛ بازدید: ۲,۰۷۰ بار
دسته: تربیت مربی » مقالات تربیت مربی

تربیت چه چیز نیست؟ (4)

کلید‌های تربیتی کودک…

 

 

 

تربیت «نصیحت کردن» نیست!

تویی تو رمز الهی                                     زخود می خواه تو هرچه خواهی

باید زبان کردار جایگزین زبان گفتار شود و تعلیم و تربیت فعال یک فرایند خودآموزی است و نه دگرآموزی. در بسیاری از مواقع یادگیری آنقدر بی معنی است که فقط تکرار صداهاست و نه یادگیری و دانستنی با معنی واقعی. دانش واقعی یک فرایند اکتشافی و خصوصی است که باید با بینش و دریافت درون فرد همراه شود و نه آن که توسط دیگران در قالب نصایح و سخنرانی، و روش غلط تربیتی این است که انتظار داشته باشیم تا هرآنچه را به کودکان می گویند: قلباً بپذیرند، در حالیکه گفتن تربیت کردن نیست.

تربیت پاسخ به نیاز نیست!

هنر معلم گرسنه کردن ذهن است نه سیر کردن آن/ از نبی اکرم نقل است که «الجوع عندالله فی خزائنه لا یعطیه الا لمن احب» گرسنگی در نزد خدا در گنجینه های اوست و به کسی عطا نمی کند، مگر آن کس را که دوست داشته باشد!

سقراط گفت: هدف تربیت ایجاد نیاز است نه پاسخ به نیاز.

امیل شارتیه: هنر معلم گرسنه کردن فکر کودک است تا او با احساس گرسنگی، خود شخصاً برای سیر کردن ذهن خود به کوشش واداشته شود.

آنجا که احتیاج و نیاز در شدیدترین وضع خود تحریک شده است عمیق ترین و شگفت انگیزترین یافته های علمی خلق شده است.

تربیت نقش بازی کردن نیست!

فرزندان ما همانگونه می شوند که ما «هستیم» نه آنگونه که «می خواهیم».!

فرزندان ما در جریان الگویابی از شخصیت ما آن بخش از وجود ما را همانند سازی می کنند که جزء طبیعت ومنش

 ذاتی ماست و نه آن بخشی که در قالب نقاب و نقش و مدل‌های صوری و تصنعی از خود در می آوریم.

تربیت افزودن نیست!

ما نه از راه افزودن، بلکه از راه کاستن خلق می کنیم. «روبرسون»

مربی تربیتی باید هنر «هرس کردن» را به جای روش افزودن در فرآیند تعلیم و تربیت در پیش گیرد. تنها در کاستن است که میل به فزون جویی در انسان تشدید می گردد.

در کار فهمیده، سخن برسر حجم دانسته ها نیست بلکه بر سر دوباره سازمان دادن و به صورت کل یگانه درآوردن است که ممکن است پیرایش و زدایش از پیکرة آن بیش از آرایش و افزایش باشد. مولانا: آدمی عاشق آن چیزی است که ندیده و نشنیده است و فهم نکرده، و شب و روز آن را می طلبد و از آنچه فهم کرده ملول است. وظیفه مربی خلق موقعیت هایی است تا متربی دائم در جستجوی «حکمت گمشده» خود باشد.

تربیت «کسب کردن» نیست!

آنچه خود کشف می کنیم پایدار تر از آن چیزی است که از دیگران کسب می کنیم. «برونر»

تربیت امری «اکتشافی» است و نه «اکتسابی» در تربیت اکتشافی فرآیندی است «درونی» که شامل جذب داده های دریافت شده در چارچوب نیازهای فطری متربی می گردد. تربیت اکتسابی فرآیندی است بیرونی که داده های دریافتی را صرفاً در حافظه و در ظاهر رفتار خود ذخیره می کند تا به حسب موقعیت ها و پسندهای دیگری و دیگران و فقط بر اساس مقبولیت غایی آنها را بروز دهد.

اگر قبل از میل به یادگرفتن بخواهیم چیزی را به متربی یاد دهیم او دیگر انگیزه درونی و لذت خودیابی برای دریافت پیام را ندارد.

مولانا: همه علم ها را در سرشت آدمی نهفته اند. باید هرکس از این علم به ودیعه نهاده شده پرده برداری کند.

تربیت «رام کردن» نیست!

شاید به گمان بعضی ها تربیت خوب، تربیتی باشد که به اطاعت پذیری و رام شدن متربی بیانجامد حال آنکه تربیت کردن نوعی رها سازی و پرورش روحیه تفرد است تا جایی که هر فرد رنگ طبیعت خویش گیرد و به جوهرة خود نزدیک شود. انسانی که از خود آزاد نشده به دیگری وابسته می شود و هنگامی که رام دیگری شد نمی تواند هویت خویش را شکل دهد و کسی که به هویت خویش دست نیابد تربیت در او تعطیل شده است.

اشکالاتی که به تربیت به شکل رام کردن وارد است: 1.  خطر تهی شدن افراد ! تحمیل اینکه چگونه بیندیشیم و چرا؟ 2. آنچه سیستم بدانها محول می کند دوست دارند و توان انجام کار دیگری به جز آن را ندارند 3. اگر طبایع انسانی را یکنواخت و هماهنگ سازیم فاتحه آزادی فردی انسان‌ها خوانده می شود 4.  برای ارضاء خواسته های جماعتی یکسان کار زیادی نباید صورت بگیرد، در صورتی که تربیت انسانی، آن هم انسان آزاد اندیش و خدا جو. شأن و منزلت آدمی فراتر از آن است که در این محدودة تنگ خود را رام و مطیع برنامه های از پیش تعیین شده کند.

تربیت سازش دادن نیست!

دربسیاری از برداشت های روان شناختی از تربیت آمده است: هدف از تربیت و پرورش آن‌ها این است که به خوبی بتوانند با محیط پیرامون خود سازگار شوند که منظور انطباق یکسویه برای همرنگ شدن با محیط است و این سازش انسان را در موضع انفعالی و بی تفاوتی درماندگی قرار می‌دهد و انسان ها از ساده ترین و سطحی ترین مهارت های اجتماعی محروم می شوند این انسان ها با روحیه انفعالی تنها جذب کننده محرک های وارده محیطی هستند و ازخود هیچگونه واکنشی در تحلیل و تغییر محرک ها نشان نمی دهند البته در اینجا باید این نکته را خاطر نشان ساخت که سازگاری در مفهوم اصلی خود یک کنش و واکنش دوجانبه بین فرد و محیط است که هم فرد باید خود را با محیط تطبیق دهد و هم محیط مطابق  با ساختار شخصیتی و نگرش فرد تغییر یابد، یعنی هم شرایط محیط را تابع نیازهای آن‌ها کنیم و هم آن‌ها خود را با شرایط بیرونی تطبیق دهند که این دو در کنار هم و در یک فرآیند تعاملی است که مفهوم «سازگاری فعال را به جای سازگاری فعل پذیر» متمایز می کنند. اما در جامعه معنای سازش بجای سازگاری رواج بیشتری یافته است.

تربیت « ارایه کردن» نیست!

موثرترین راه انتقال پیام «حذف کردن» آن است! هنر حذف کردن بجای ارایه کردن.

آنچه در ذهن ما پایدار مانده است آن چیزی بوده که خود ما در خلق آن دخالت مسقیم داشته ایم و آنچه ناپدار  بوده است که به طور مستقیم دیگران به ما ارائه کرده اند. خلاقیت و کشف هنگامی رخ می دهد که آنچه در پی آن هستیم از دید ما «غایب» باشد و ارایه نشود.

 

ادامه دارد…

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منبع

تربیت چه چیز نیست؟، عبدالعظیم کریمی.

 

تربیت چه چیز نیست؟ (۱)

تربیت چه چیز نیست؟ (۲)

تربیت چه چیز نیست؟ (3)

 


1 نفر این مطلب را می پسندد.
(مشاهده همه)


1 دیدگاه

2 بازتاب

  1. safarkarde گفت:

    مطلب مفیدی بود.
    ممنون

  1. بازتاب این مطلب در: تربیت چه چیز نیست - فریاد
  2. بازتاب این مطلب در: تربیت چه چیز نیست

پاسخ دهید

مشاهدۀ دیدگاه‌های این مطلب به‌ترتیب تاریخ ارسال

برچسب ها